Την βρήκα πάλι κλαμένη,να ξαπλώνει ανάμεσα στις καλαμιές. Το αγαπημένο της μέρος ήταν. Από μικρή, όλα τα καλοκαίρια της εκεί τα περνούσε. Από μικρή δεν άντεχε τους ανθρώπους. Καθόταν εκεί με τα βιβλία της και διάβαζε με τις ώρες. Και
Έχω πολλά ράμματα για τη γούνα αυτής της μεγαλοκυρίας που λέγεται ευτυχία. Μου έχει σπάσει τα νεύρα με όσα ισχυρίζεται απολογούμενη που με έστησε. Ότι τάχα ήρθε, αλλά εγώ είχα το νου μου σε τούτο και σε κείνο, κι όπως
Αν ένα από τα βράδια που έχεις ρεπό και κάθεσαι στο Πόρτο Ράφτη και κοιτάς τα αστέρια μου ζητούσες να έρθω, το ξέρεις ότι θα ερχόμουν; Αν μου ζητούσες να έρθω να ταίσουμε τις κότες μαζί και να μαζέψουμε αυγά
Ιστορίες που επαναλαμβάνονται είναι η ζωή μας και τίποτα παραπάνω. Κύκλοι που ενώνονται, διακόπτονται, μπλέκονται, χωρίζουν. Μα πάντα κύκλοι. Ποτέ ευθείες γραμμές. Άλλοτε ξεκινάνε από δεξιά, άλλοτε αριστερά, μα την κυκλική πορεία δεν μπορείς να την απομακρύνεις από πάνω τους.**Είναι

Υπέροχο..ΚΑΙ αυτό. Καλό σου βράδυ.
πολυυυυ ωραίο αυτό που είπες πολυ΄!!! αξίζει 😉
Όμορφο!! =)
Πολύ όμορφο, αληθινό και αισιόδοξο…
Μ'αρέσει πολύ ο τρόπος που γράφεις.
Καλό σου βράδυ…