Reader Interactions

Comments

  1. Μαρια Κουνδουρου says

    Πέφτω και σηκώνομαι και παίρνω δύναμη μα μετά ξαναπεφτω και σπάω τα μούτρα μου πιο δυνατά αλλά πάντως συνεχίζω να προχωρώ.
    Αυτό αισθάνθηκα διαβάζοντας σε.
    Καλό ξεκίνημα, καλό άδειασμα ψυχής, θα είμαι στις γρίλιες του παραθύρου περιμένοντας λίγη απ’ τη λάμψη σου κάθε φορά που θα γράφεις.

    • Christina Parascha says

      Κι εγώ, θα παίρνω λίγη από τη δική σας, κάθε φορά που θα διαβάζω ένα τέτοιο σχόλιο.

  2. Αλεξανδρα says

    Χριστίνα σε ευχαριστώ τόσο για την υπεράσπιση μας (Έλληνες του εξωτερικού, πονάει και μόνο που το σκέφτομαι ότι ανήκουμε σε αυτή την κατηγορία). Κουράζει να κουράζεσαι και οι άλλοι να νομίζουν ότι ζεις το όνειρο, άλλα το γρασίδι του γείτονα μας φαίνεται πάντα πιο πράσινο, οπότε τους συγχωρώ.

    Λυπάμαι τόσο που πονάς.
    “I wish I could show you when you are lonely or in darkness the astonishing light of your own being.”
    ― Hafiz of Shiraz

    Βρες πάλι την ελπίδα και το φως μέσα σου γλυκιά μου

  3. Zinalaki says

    Είμαστε πολλοί και είμαστε παντού! επικεντρώσου μόνο στα θετικά γλυκιά μου. Ζεις μια ζωή που κάποιοι απλώς ονειρεύονται κοιτάζοντας το ίδιο ταβάνι καθημερινά, χωρίς να τολμούν να κόψουν τους ομφάλιους λώρους με τις μανούλες τους.

    Κάθε απεξάρτηση είναι ένας χωρισμός. Κάθε χωρισμός και ρίσκο.

    Για ένα καλύτερο αύριο.
    Άννα.

    ΥΓ. έχει κρύο κι εδώ.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

SUBSCRIBE TO OUR NEWSLETTER