ψάχνω λέξεις
να μην θυμίζουν
θλίψη
πίσω
μπροστά
πρέπει
θέλω
να μην θυμίζουν
θλίψη
πίσω
μπροστά
πρέπει
θέλω
απαλλαγμένες
ελαφρυές
λέξεις που ζούνε
που επιπλέουν
χωρίς προστατευτικά χέρια
χωρίς βοηθητικές ρόδες
βρίσκω λέξεις
να στροβιλίζονται
γύρω από άξονες
όπως προσωπικές αντωνυμίες
λίστες και
κουτάκια
κενά
λέξεις που θυμίζουν
γρατσουνιές
ταχυπαλμίες
τέλη που έμειναν στη μέση
αρχές που δεν πρόλαβαν να γίνουν
γέλια πλημμυρισμένα έρωτα
αγάπη
έλλειψη
αδυνατώ να βρω λέξεις
να μιλούν για ομορφιά
κι ας ομορφιά υπάρχει
ίσως μονάχα
για να αποδεικνύει
την ανικανότητά μας
να την αγγίξουμε
αδυνατώ να βρω λέξεις
για εμένα
χωρίς εσένα
γι’αυτό προτιμώ να σιωπώ
Με κάλυψες, πλήρως.
Είναι καλύτερα να σιωπούμε ΑΝ θέλουμε να κρατήσουμε αναλλοίωτη την ομορφιά!!!
Καλησπέρα
να σιωπείς, αλλά να γράφεις κιόλας. Ωραίο