Comments on: Έναν χρόνο και δύο μήνες μετά

By: Anonymous

Anonymous — Thu, 11 May 2017 14:59:36 +0000

δεν ξέρω απλά ειναι σαν να το γραψες για μενα…για κατι δικο μου….εισαι απιστευτη !σε διαβαζω χρονια <3

By: Anonymous

Anonymous — Thu, 25 Aug 2016 00:00:41 +0000

Μα θα ‘ρθει μέρα που η ζάχαρη θα τελειώσει αλλά δεν θα πρέπει να αγοράσει άλλη. Το ψυγείο θα αδειάσει αλλά δεν θα χρειαστεί να το ξαναγεμίσει. Γιατί θα ‘χει φυτέψει δέντρο με τα πιο γλυκά φρούτα. Και το μόνο που θα της ζητά σε αντάλλαγμα… λίγο νερό. Ψηλό, γερό, που όσο και να το βαρέσει η θάλασσα δε λυγίζει.

By: Christina Parascha

Christina Parascha — Sun, 31 Jul 2016 16:42:30 +0000

In reply to Candy Quackenbush. Μάλλον γιατί, όλοι μας, διαφέρουμε λιγότερο από όσο νομίζουμε.

By: Candy Quackenbush

Candy Quackenbush — Fri, 29 Jul 2016 13:34:04 +0000

Από εκείνο το "να μάθεις να φεύγεις" είναι σα να σε ξέρω. Κι ας μη σε ξέρω. Μάλλον γιατί μοιάζουμε…

By: Marilena

Marilena — Tue, 12 Jul 2016 23:48:39 +0000

Πολύ όμορφο

By: Χρήστος Μιμης

Χρήστος Μιμης — Tue, 05 Jul 2016 14:45:41 +0000

μια τριτη αποψη που τα βλεπει απ εξω καθαρα τα πραγματα, θα βοηθουσε πανω σ αυτο..

By: Christina Parascha

Christina Parascha — Sun, 03 Jul 2016 15:44:44 +0000

In reply to Χρήστος Μιμης. Μπορεί να συμφωνώ, μπορεί και όχι. Δεν είμαι σίγουρη, επικρατεί σύγχυση απόψεων στο κεφάλι μου αυτές τις μέρες.

By: Χρήστος Μιμης

Χρήστος Μιμης — Sun, 03 Jul 2016 05:54:36 +0000

πολλες φορες καλυτερα οι πορτες να μην ανοιγουν ουτε για ζαχαρη ποσο μαλλον για πικραμυγδαλα…