September 5, 2016

για μιαν Ελένη

Την πρώτη φορά που την είδα φορούσε ένα μπλέ φόρεμα ως το γόνατο, σε γραμμή άλφα. Είχε ένα χαμόγελο μάλλον αθώο και ίσως το βρήκα κάπως βαρετό. Θες από τη γλώσσα που εύκολα σε εκείνα τα μέρη δε μιλιότανε, θες από ανάγκη η ερώτηση ήτανε απλή και κοφτή. Το ίδιο απλή και κοφτή η απάντηση. Φυσικά κανείς δε γνώριζε τότε, τη σημαντικότητα αυτής της τυχαίας ανταλλαγής λέξεων. Η άγνοια άλλωστε του κάθε τι που αρχίζει, η άγνοια είναι που ορίζει όλους τους ενθουσιασμούς της γης, η άγνοια και τις απογοητεύσεις.

Το όνομά της μάλλον συνηθισμένο. Σπούδασε τέχνες σε πανεπιστήμιο του εξωτερικού, φημίζεται για την ικανότητά της να καταφέρνει να ομιλεί για ανούσια, με ανούσιους - κάτι που προσωπικά το βρίσκω ακόμα μεγαλύτερη τέχνη. Έχει δυο μακρυά λεπτά πόδια και σκούρα μαλλιά. Έντονα φρύδια και μάτια συχνά κουρασμένα ή λυπημένα. Σε άβολες ή απαιτητικές καταστάσεις, το αριστερό της χέρι παίζει πάντα με τα μαλλιά της. Δεν ξέρει πολλά από πολιτική ή γεωγραφία, χάνει στις λεκτικές διαμάχες και πολλές φορές οι σκέψεις της είναι τόσο μπερδεμένες, που με κανέναν Μίτο, καμιάς Αριάδνης δεν βρίσκει ή βρίσκεις άκρη. Η Ελένη κανείς εύκολα θα μπορούσε να πει κανείς πως δεν έχει κάτι τόσο μοναδικό, εκτός από την κλισέ μοναδικότητα του κάθε ανθρώπου.

Τότε εγώ νομίζω θα γελούσα ειρωνικά, γιατί, τι κρίμα να μην ξέρει πως η Ελένη είναι πολύ πιο πάνω από τις μικρότητες των περισσότερων κλισέ μοναδικών ανθρώπων. Πως προσπερνάει, όσα εμείς δεν καταφέραμε ποτέ· βάζει πάνω από ηλίθιους εγωισμούς και καταγραφές του μεγέθους της προσπάθειας για μια σχέση, την αξία αυτής. Δίνει, χωρίς να περιμένει να πάρει πίσω και αδιαφορεί για το δικό της εγώ, προς χάρην της δικής σου ευχαρίστησης. Η Ελένη θα πέσει σε παγωμένο ποταμό μες στον χειμώνα, θα πάει στις πέντε το ξημέρωμα μαζί σου για ποδήλατο, θα χορέψει ταγκό - χωρίς να ξέρει η ίδια ταγκό - χωρίς να νοιάζεται αν εσύ ξέρεις ταγκό, επειδή απλά ταιριάζει. Θα κουβαλήσει από τη μία άκρη της πόλης ως την άλλη ένα τυχαίο γραφείο, απλά επειδή το ζήτησες, θα πει συγγνώμη και θα ξαναπεί συγγνώμη μέχρι να πιστέψεις πως το εννοεί· θα κάνει το τέλος να μοιάζει με αρχή, απλά επειδή είναι ικανή να το κάνει.

Ελένη. Όνομα κάπως συνηθισμένο. Δυο μακρυά λεπτά πόδια και σκούρα μαλλιά. Έντονα φρύδια και μάτια συχνά κουρασμένα ή λυπημένα. Σε άβολες ή απαιτητικές καταστάσεις, το αριστερό της χέρι παίζει πάντα με τα μαλλιά της. Δεν ξέρει πολλά από πολιτική ή γεωγραφία, χάνει στις λεκτικές διαμάχες και πολλές φορές οι σκέψεις της είναι τόσο μπερδεμένες, που με κανέναν Μίτο, καμιάς Αριάδνης δεν βρίσκει ή βρίσκεις άκρη. Η Ελένη κανείς εύκολα θα μπορούσε να πει πως είναι μια συνηθισμένη Ελένη. Κανείς εύκολα σε μια τυχαία αναφορά στο πρόσωπό της, θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει το αόριστο άρθρο. Τότε εγώ νομίζω θα γελούσα ειρωνικά, γιατί, τι κρίμα να μην ξέρει πως το μόνο άθρο που της ταιριάζει είναι το οριστικό.


3 comments:

  1. Πολύ ωραίο, ειδικά για όσους έχουμε την Ελένη μας.

    ReplyDelete