July 20, 2014

να μάθεις να φεύγεις

Από την ασφάλεια τρύπιων αγκαλιών
Από χειραψίες που σε στοιχειώνουν
Από την ανάμνηση μιας κάλπικης ευτυχίας
Να φεύγεις  - αθόρυβα, σιωπηλά, χωρίς κραυγές, μακρόσυρτους αποχαιρετισμούς
Να μην παίρνεις τίποτα μαζί, ούτε ενθύμια, ούτε ζακέτες για το δρόμο
Να τρέχεις μακρυά από δήθεν καταφύγια κι ας έχει έξω και χαλάζι
Να μάθεις να κοιτάς βαθιά στα μάτια όταν λες αντίο κι όχι κάτω ή το άπειρο
Να εννοείς τις λέξεις σου, μην τις εξευτελίζεις, σε παρακαλώ
Να μάθεις να κοιτάς την κλεψύδρα, να βλέπεις πως ο χρόνος σου τελείωσε
Όχι αγκαλιές, γράμματα, αφιερώσεις, κάποτε θα ξανασυναντηθούμε αγάπη μου
(Όλα τα βράδια και τα τραγούδια δεν θα είναι ποτέ δικά σας - αποδέξου το)
Να σταματήσεις να αγαπάς τον Μέλλοντα, όταν αυτό που έχεις είναι μόνο ο Ενεστώτας
Να φεύγεις από εκεί που δεν ξέρεις γιατί βρίσκεσαι - από 'κει που δεν ξέρουν γιατί σε κρατάνε
Να αποχωρίζεσαι τραγούδια που αγάπησες, μέρη που περπάτησες
Δεν έχεις τόση περιορισμένη φαντασία όσο νομίζεις
Μπορείς να φτιάξεις ιστορίες ολοκαίνουριες, με ουρανό κι αλάτι
Να θυμίζουν λίγο φθινόπωρο, πολύ καλοκαίρι κι εκείνη την απέραντη Άνοιξη
Να φεύγεις από εκεί που δε σου δίνουν αυτά που χρειάζεσαι
Από το δυσανάλογο, το μέτριο και το λίγο
Να απαιτείς αυτό που δίνεις να το παίρνεις πίσω - δεν τους το χρωστάς
Να μάθεις να σέβεσαι την αγάπη σου, το χρόνο σου και την καρδιά σου
Μην πιστεύεις αυτά που λένε - η αγάπη δεν είναι ανεξάντλητη, τελειώνει
Η καρδιά χαλάει, θα τη χτυπάς μια μέρα και δεν θα δουλεύει
Να μην συγχωρείς όσους δεν σου έπλυναν τα πόδια σου με δάκρυα μετανοίας
Να καταλάβεις πως οι δεύτερες ευκαιρίες είναι για τους δειλούς, οι τρίτες για τους γελοίους
Μην τρέμεις την αντιστοιχία λέξεων-εννοιών, να ονομάζεις σχέση την σχέση την κοροϊδία κοροϊδία
Να μαλώνεις τον εαυτό σου καμιά φορά που κάθεται και κλαψουρίζει σαν μωρό
κι εσύ κάθεσαι και του δίνεις γλυφιτζούρι μη και σου στεναχωρηθεί το βυζανιάρικο
Να μάθεις να ψάχνεις για αγάπες που θυμίζουν Καζαμπλάνκα, όχι συμβάσεις ορισμένου χρόνου
Και. Να μάθεις να φεύγεις. Από εκεί που ποτέ πραγματικά δεν υπήρξες
Να φεύγεις κι ας μοιάζει να σου ξεριζώνουν το παιδί από τη μήτρα
Να φεύγεις από όσα νόμισες γι' αληθινά, μήπως φτάσεις κάποτε σ' αυτά

July 15, 2014

3 μέρες μετά την -για δεύτερη φορά ατελή- προδωσία
ξάπλωσε σε ξένο κρεβάτι.
μόνο για να έχει να του πει όταν κάποτε θα ρωτούσε
"ήταν εύκολο. τόσο καιρό ήταν τόσο εύκολο."

July 7, 2014

η αγάπη γράφεται με ήττα

( Κι εσύ τώρα θα κλείσεις τα φώτα και θα ψυθιρίσεις σε κάποια άλλη όλα αυτά που δεν τόλμησες ποτέ να φωνάξεις σε μένα. Γιατί πίστευες  πως είμαι μακρυά, πως δεν θα νιώσω. ) Κι όμως ίσως αγαπημένε μου, ίσως αν είχες φωνάξει να σε είχα ακούσει. Ίσως αν ήθελες να ακούσω, να είχα ακούσει. Δε θα μου μοιάζει. Καμιά δε θα μου μοιάζει εμένα. Όσο κι αν ψάχνεις λίγο από το χαμόγελό μου, τα μαλλιά μου να σε εμποδίσουν να κοιμηθείς, το ψέλλισμά μου, εκείνη τη λάμψη στα μάτια μου όταν κοιτούσαν τα δικά σου, τίποτα δεν θα βρίσκεις. Μην κοκκινίζεις και μην χτυπάς το χέρι στο τραπέζι. Διάλεξες να ζήσεις έτσι - ζήσε λοιπόν.

Γιατί οι σχέσεις σου να έχουν πάντα τον αριθμό 3; Αυτό αναρωτιόταν η πριν-από-εμένα επί ένα χρόνο. Ίσως και να την είχα παρεξηγήσει τελικά. Μα εντύπωση μου κάνει όμως. Ακόμα δεν έμαθες πως η ζωή είναι κύκλοι; Κύκλοι ασταμάτητοι. Στο είχα πει νομίζω. Φώναξα φεύγοντας, θα συναντιόμαστε συνέχεια, γιατί στον κύκλο δεν μπορείς να κρυφτείς μωρό μου.

Έχω παντού πληγές. Και πονάνε. Πολύ, όπως ακριβώς την πρώτη φορά. Ποτέ δεν κατάλαβα ποιος ήταν ο στόχος σου τελικά. Να με σκοτώσεις ήθελες κι αποτύγχανες πάντα; Ή σου άρεσε να με βλέπεις γεμάτη αίματα; Πονάω τόσο πολύ που σκέφτηκα πως θα ήθελα να νιώσεις λίγο από αυτόν τον πόνο. Έτσι, μόνο για να ξέρεις πως είναι. Σκεφτόμουνα τρόπους να σε εκδικηθώ, ξέρω πως μπορώ. Αλλά κοίτα κάτι περίεργο - όταν αγαπάς κάποιον δεν έχεις τη δύναμη να σηκώσεις μαχαίρι εναντίον του. Μόνος σου θα το κάνεις άλλωστε κι αυτήν την φορά. Ο χειρότερος εχθρός σου, ο εαυτός σου. Πάντοτε φαντάσματα σε κυνηγούσανε.
( Τώρα αγκάλιασέ την και πες της μερικά αστεία μήπως και καταφέρεις να της κλέψεις τον θαυμασμό που δεν κατάφερες ποτέ να κλέψεις από μένα. Ύστερα κλείσε τα μάτια σου και δες με στα όνειρά σου. Ή τους εφιάλτες σου. Το φάντασμά μου θα σε κυνηγάει για καιρό. )


[..] I would have
loved you more if I had sat in a small room rolling a
cigarette and listened to you piss in the bathroom,
but that didn’ happen. your letters got sadder.
your lovers betrayed you. kid, I wrote back, all
lovers betray. it didn’ help. you said
you had a crying bench and it was by a bridge and
the bridge was over a river and you sat on the crying
bench every night and wept for the lovers who had
hurt and forgotten you. [..]

Charles Bukowski, An almost made up poem