June 8, 2014

και ναι | και όχι

και ήταν άνοιξη
και δεν ήταν

και πολλά άλλαξαν
και όλα ίδια έμειναν

και εσύ έφυγες
και πίσω έμεινες

και θυμήθηκες να ξεχνάς
και δεν ξέχασες

και τη θάλασσα άγγιξες
και δεν βράχηκες

και τον ήλιο έπιασες
και δεν κάηκες

και παντού ήσουν
και πουθενά δεν πήγες

και τη ζωή κόντεψες
και πεθαμένος έμεινες

και η γόμα σώθηκε
και το χαρτί σκίστηκε


και ο κόσμος έλαμψε
και το φιλμ κάηκε





και παντού ταξίδεψες
και τίποτα δεν έμαθες

και τα μάτια έκλεινες
και τίποτα δεν έβλεπες

και οι λέξεις χάσαν το νόημα
και εσύ συνέχισες να μιλάς

και ξέφυγες
και με τις αλυσίδες είσαι

και καιρός πέρασε
και τίποτα δεν άλλαξε





και το καλοκαίρι ήρθε
και δεν έχει έρθει

και τόσα καλοκαίρια ήρθαν
και κανένα δεν σε πήρε
(ΦΟΙΒΕ ΓΙΑΤΙ ΨΕΥΔΕΣΑΙ;)

και οι νότες λύγισαν
κι εσύ δεν είσαι μουσική
κι εγώ δεν είμαι χρώμα
κι αυτή δεν είναι μύθος
κι αυτός είναι δεν όραμα
και οι αντανακλάσεις σώπασαν
και οι δείχτες σταμάτησαν
και το ντόμινο ποιος θα το ακουμπήσει;



No comments:

Post a Comment