March 6, 2014

πες μου

έλα να ξαπλώσεις λίγο δίπλα μου
μη φοβηθείς, δεν είμαι θυμωμένη
θέλω να κοιταχτούμε λίγο χωρίς να μιλάμε
κι ύστερα θέλω να σου κλείσω τα μάτια
θέλω να σου δώσω μια στιγμή  τα δικά μου
θέλω να δεις μια φορά όλα όσα βλέπω
μια αγάπη που άφησες ανυπεράσπιστη από το πρώτο λεπτό
παρατημένη σ'εκείνο το παγωμένο παγκάκι όπου γεννήθηκε
έναν έρωτα με τη γλώσσα έξω, εξαντλημένος να προσπαθεί να γίνει κανονικός
κάποια γεννέθλια που τα κεριά έσβησαν δυο φορές, όχι, όχι για τις φωτογραφίες
αλλά γιατί οι τούρτες ήταν δύο κι εσύ δεν ήξερες ποια ευχή να διαλέξεις
να δεις ξένα πόδια να ανοίγουν διάπλατα μπροστά σου
κι ένα κρεββάτι άδειο, να περιμένει εσένα
να δεις μηνύματά σου με άλλους παραλήπτες
να δεις να με προδίδεις ξανά και ξανά για μερικά βογκητά
ή για λίγη επιβεβαίωση (αυτήν που ποτέ δεν σου έδωσα εγώ)
να δεις ένα Πάσχα, ένα αντίο, ένα φθινόπωρο, άλλο αντίο
και έπειτα να δεις πως μ'αγάπησες τάχα και ξανά φοβήθηκες το βαρύ χειμώνα
να δεις ένα κόκκινο τηλέφωνο και κέρματα να πέφτουν άσκοπα μήπως απαντήσει
μα δεν απάντησε ποτέ, κάτι απόμακρες φωνές ακούστηκαν μονάχα, καμιά η δική σου
θέλω να δεις πόσο μακρυά σου είμαι πια
ούτε με το βλέμμα δεν μπορείς να με αγγίξεις
μα πιο πολύ θέλω να δεις ποιος ήταν αυτός που με έδιωξε
και να τον μουτζώσεις με όλο σου το είναι

σου τα δανείζω για λίγο τα μάτια μου μωρό μου
γιατί δεν θα μπορέσω αλλιώς να καταλάβω ποτέ
"πως τολμάς και νοσταλγείς τσόγλανε;"

3 comments:

  1. Πορώθηκα .. απλά .. ουσιαστικά . Καλή σου μέρα !!

    ReplyDelete
  2. πως τολμάς και νοσταλγείς τσόγλανε ; -αυτό ξαναπέστο

    ReplyDelete
  3. "Πώς τολμάς και νοσταλγείς τσόγλανε;" Πόνος._
    *Υπέροχο

    ReplyDelete