November 3, 2013

καβαφικές ενστάσεις

Ανοίγει τα μάτια κάθε πρωί στις 9:00 π.μ.
Επιβαρύνει λίγο ακόμα την κύστη της
προσπαθώντας να αποφύγει όσο μπορεί την πραγματικότητα.

Σηκώνεται κάθε πρωί στις 9:35. Τρέχει στην τουαλέτα, βάζει νερό στο βραστήρα και γάλα στην κούπα. Στις 10:01 τα δάχτυλα της καίγονται. Νιώθει περήφανη που κατάφερε να φτάσουν όλα σώα στο γραφείο. Για δευτερόλεπτα κοιτάει πίσω, από τον δεξί της ώμο. Σκέφτεται να επιστρέψει στο κρεβάτι, είναι ακόμα ζεστό. Πάλι νομίζει πως κάποιος είναι εκεί και την περιμένει.

Ανοίγει τον υπολογιστή. Οι δελιδοδείκτες της έχουν αλλάξει. Ααθάριστο εγχώριο προιόν,
κατά κεφαλήν εισόδημα, κομισιόν, ευρωπαϊκοί συνταγματικοί νόμοι. Ο χρόνος την κυνηγά.

Το φανάρι το περνάει πάντα με κόκκινο. Είναι ίσως με το μοναδικό πράγμα που αρνείται να συμβιβαστεί. Ή να υπακούσει. Μπαίνει πάντα στο πρότευλευταίο βαγόνι. Ανοίγει το βιβλίο της στη σελίδα -ποτέ δεν θυμάται τη σελίδα. Μόνο πως πρέπει να το συνεχίσει, χωρίς μια φορά να έχει σκεφτεί το γιατί. Αρχίζει να νιώθει μια έντονη αγωνία για το αν πήρε τη σωστή κατεύθυνση. Τόση αγωνία, που ακόμα να προσέξει τη διαδρομή.

Στο μετρό το μπουφάν μεταφέρεται εναλάξ από το δεξί στο αριστερό χέρι. Ενα ξανθό αγόρι με κόκκινο πουλόβερ, καφέ μποτάκια, λαδί μπουφάν κοιτά έξω από το παράθυρο ή διαβάζει ένα βιβλίο αρχαίων ελληνικών. Η μελωδία από το ακορνεόν είναι ήδη στ' αυτιά της πρέπει να κατέβει. Άργησε. Πάλι.

Στις 5 κιόλας σκοτάδι. Σε λίγο θα αρχίσει να χιονίζει. Η τσάντα της έχει αρχίσει να βαραίνει τελευταία. Δεν ξέρει για πόσο ακόμα θα αντέξει το λουρί. Μετρό, μετρό, τρένο. Κουδούνισμα κλειδιών. Τρίξιμο από σκουριασμένο σίδερο. Γραμματοκιβώτιο χρώματος κίτρινου. Το γράμμα του ακόμα να έρθει.

Ασανσέρ, κάλτσες στο πάτωμα, σουτιέν στο φωτιστικό. Μπάνιο. Το αγαπημένο κομμάτι της μέρας της αρχίζει. Ανοίγει το καυτό νερό. Το αφήνει να τρέξει πάνω της για δευτερόλεπτα. Τα δευτερόλεπτα γίνονται λεπτά. Αρχίζει να καίγεται. Το δέρμα της αντιδρά, μα αυτή όχι. Απολαμβάνει την πολυτέλεια
του να μην σκέφτεται απολύτως τίποτα. Το αγαπημένο κομμάτι της μέρας της τελειώνει.

Ακαθάριστο εγχώριο προιόν, κατά κεφαλήν εισόδημα, κομισιόν, ευρωπαικοί συνταγματικοί νόμοι.

Ώρα 9:00 π.μ.
Ώρα να ανοίξει τα μάτια.
(αυστηρώς ενίσταται ο Καβάφης και γράφει:)

3 comments:

  1. Υπέροχη ανάρτηση, Σε ευχαριστώ γι' αυτό. Καλό μήνα και καλό ξημέρωμα κορίτσι μου.

    ReplyDelete
  2. Εξαιρετικό. Συνέχισε έτσι :)

    ReplyDelete
  3. Υπέροχο!!!!!και πόσο μ'αρέσουν αυτές οι γραμμές από καβάφη!
    :)

    ReplyDelete