August 20, 2013

Αύγουστος.

*ακάλυπτα νώτα
 -Μήπως έχεις ένα τσιγάρο;
-Όχι, αλλά μπορώ να σου βρω


*ανυποψίαστο μειδίαμα
-Θαρρώ πως πρέπει να γνωριστούμε επισήμως κάποτε
θα ταιριάξουμε πολύ, μουσικά τουλάχιστον

*απρογραμμάτιστες οθόνες
  -Καλημέρα! (Είσαι το αίνιγμα που θέλω να λύσω)
-Μείνε λίγο ακόμα!
(Θα χορέψουμε στη βροχή και θα μου μάθεις τι θα πει πουθενά)
-Μη με στεναχωρείς, σε παρακαλώ
-Δε θα έπρεπε να σε στεναχωρεί ένας άγνωστος
-Χριστούγεννα! (Οι μυρωδιές θυμίζουν κάποια πληγή)
-Ποια να είναι η αιτία που αντί να λες αστεία ξεσπάς παντού μ'οργή;
(Κι αν θέλει κι άλλο κόπο εγώ θα προσπαθώ)

*παραλίγο εκεί  
-(Θα 'θελα τόσο πολύ να σε εντυπωσιάσω)
Μπορείς να είσαι για πάντα όπως χθες;
-(Δε νομίζω) Τι άρωμα φοράς;
-Δε θα σου πω. Τον σκέφτεσαι;
-Όχι. Άγγιξέ με
-(Θα πονέσει.) Κοίτα, ένας ανάποδος Άη Βασίλης!
-Να σε φιλήσω;
-Θα χαλάσει

*στατικός ίλιγγος
-Πήγα με άλλον. Τι μη μου πεις ότι στεναχωρήθηκες;
-Αρκεί να χάρηκες εσύ

-Θα της στείλω
-Να (μην) της στείλεις

-Μη φεύγεις
-Ποτέ δεν ήμουν εδώ

-Αγκάλιασέ με
-Δεν μπορώ
-Θα περιμένω
-ΝΑ ΜΗΝ

(κενό) 

-Άργησες. Γιατί άργησες; Ξέρεις η ιστορία μας ανυπομονούσε να γίνει πραγματικότητα!
-Δε θα σε πληγώσω. (Θα σε φάω ζωντανή κι ας κλάψω μετά) Ναι. Όχι. Μη μου κρατάς μούτρα. Μίλα μου, είναι σκοτάδι η σιωπή και θα χαθούμε. Συγγνώμη. Έλα στην αγκαλιά μου. Μη μου γυρνάς πλάτη. Φεύγω. Φύγε. (-Μα έμαθα τα βήματα..)

(κενό)

-Συγχώρεσέ με. (Το κεφάλι μου πάει να εκραγεί) Τρέξε. Σταμάτα. Έλα. Όχι τώρα. (-Κάνε μια ευχή) Φουυυυ! Πως να σου πω ότι φταίω, πως για όλα φταίω εγώ; Ότι κλαίω πριν να κοιμηθώ, και το απωθημένο μου θηλιά στο λαιμό που με πνίγει κάθε πρωί. Είσαι πολύ καλό κορίτσι, άσε με να φύγω. Ήρθα! (-Μα η ιστορία που είχα φτιάξει ήταν μόνο για δύο..)

(κενό)

-Τέλειωσε. Δεν υπάρχει άλλο. Δεν το βλέπεις; Τέλειωσε χωρίς κανέναν πάταγο. Απλά εξαντλήθηκε.
-(Μου έλειψες τόσο) Σ' α γ α π ώ!
-Κι εγώ!
-Και τώρα;
-Ξανά;
-Απ' την αρχή!

Τσουγκριά Σκιάθου, 2013

Ένα ζεστό απόγευμα ήταν
Έβαλε κάτω προσεκτικά όλους τους μήνες του χρόνου και τους δίκασε
Όλοι της έβγαιναν μονοί
Κάποιοι σε επανάληψη, μα μόνο τα αρνητικά τους
Ξέρεις, σέπια ταινία που βάζεις στο φως
Για να κρυφοκοιτάξεις λίγο στο παρελθόν

Κι ύστερα σκόνταψε στον Αύγουστο
Ο Αύγουστος της βγήκε 3 στα 3
Γέλια πίσω από τις μισόκλειστες γρίλιες το μεσημέρι
Γλώσσες με γεύση μόκας να συναντιούνται κρυφά
Φιλιά μισολιωμένα από τη ζέστη
Θάλασσες να τρέμουν
Κύματα να καρδιοχτυπούν
Τζιτζίκια να ερωτεύονται
Δάχτυλα μπλεγμένα με άμμο, και μεταξύ τους

Ο Αύγουστος τους πήγαινε πολύ,
αθώος θα μπορούσε να είναι η ετυμηγορία
αν δεν ήταν αυτός που σκοτώνει το καλοκαίρι.

3 comments:

  1. είναι ωραίος ο Αύγουστος
    κι ας είναι ο μήνας που λίγο λίγο σκοτώνει το καλοκαίρι!

    ReplyDelete
  2. Eχει μια άλλη γλύκα ο Αύγουστος..:)

    ReplyDelete
  3. !!!!!!! Να κοίτα , το τέλος αγκαλιάζει την αρχή ! ;-*
    ''-Και τώρα?
    -Ξανά?
    -Απ'τν αρχή ! ''

    ReplyDelete