July 2, 2013

Αξιώματα.

Ας είμαστε ρεαλιστές.
Τα απογεύματα οι σκιές θα μεγαλώνουν κι εμείς δεν θα έχουμε πουθενά να κρυφτούμε.
Θα παραγγέλνουμε  καφέ γλυκό, μα πάντα θα πικρίζει στη γλώσσα.
Ο ήλιος θα δύει, ο ήλιος θα ανατέλλει.
Κυβερνήσεις θα πέφτουν , κυβερνήσεις θα ανεβαίνουν.
Ο καναπές θα έχει γίνει δέρμα μας και η οθόνη μάτια μας.

Ας είμαστε ρεαλιστές.
Τα κεριά θα σβήνουν κι οι ευχές θα μένουν απραγματοποίητες.
Θα είμαστε κακοί μ' αυτούς που δεν το αξίζουν, γιατί μόνο αυτοί θα είναι εκεί για εμάς.
Θα θέλουμε να ουρλιάξουμε, μα θα ακούει το μαξιλάρι τα πνιχτά δάκρυά μας.
Θα αδικούμε άλλους, επειδή άλλοι υπήρξαν άδικοι με εμάς.

Ας είμαστε ρεαλιστές.
Οι δεύτερες ευκαιρίες θα είναι πάντα χαμένες.
Οι τρίτες και οι τέταρτες, παρωδίες.
Το σεξ με αγνώστους θα είναι πάντα υποκατάστατο.
Θα ακουμπάμε τα κορμιά μας και μετά θα τα γδέρνουμε για λίγη κάθαρση.

Ας είμαστε ρεαλιστές.
Τα τηλέφωνα θα χτυπούν πάντα μετά τις 12:00.
Τα μηνύματα θα είναι μεθυσμένα.
Θα μου τραγουδάς στους δρόμους, μα θα 'ναι από απελπισία.
Θα σου λέω σ'αγαπώ και θα μου λες πηδάω άλλη.
Θα κλαίω στον ώμο σου, μα δίχως χέρια να με αγκαλιάζουν.
Θα με διώχνεις και θα επιστρέφω.
Θα φεύγω και θα με κυνηγάς.
Θα με ρωτάς αν σ'αγαπάω και δεν θα απαντώ.
Θα μου λες σ'αγαπάω, μα θα ματώνουν τα χείλη σου.
Θα μου λες δε φεύγω, μα θα είναι από φόβο μην με αγγίξει άλλος.

Ας είμαστε ρεαλιστές.
Ο κόσμος δεν είναι όμορφος.
Τα πρωινά με δυο ζευγάρια λαμπερά μάτια, ουτοπία.
Η οικογενειακή θαλπωρή θα μας πνίγει.
Τα καλοκαίρια θα καλύπτουμε τη θλίψη μας με άμμο.
Κάθε Σεπτέμβρη θα φυσάει δυνατά.
Θα μένουμε γυμνοί και θα διαλύονται τα κάστρα μας.

Ας είμαστε ρεαλιστές.
Ποιός ουρανός;
Ποιά θάλασσα;
Ποιό φεγγάρι;
Ποιά αγάπη;

Ας είμαστε ρεαλιστές.
Δεν θα νικήσουμε.
Φοβάμαι πως δεν θα φτάσουμε καν στο τέλος.



μα δεν είμαστε κι ώσπου να γίνουμε, αν θες,
αφαίρεσε τη νύχτα απ᾿ τα μάτια σου –

πως να παλέψω μόνος με τους δυό σας;

5 comments:

  1. μην εισβάλλεις κάθε τρεις και λίγο στο μυαλό και στις σκέψεις μου.


    άντε γιατί έχει παραγίνει..



    υπέροχο!

    ReplyDelete
  2. απλά το λάτρεψα.
    αφήνω τη ταπεινή μου υπόκλιση!
    καλώς σε βρήκα

    ReplyDelete
  3. συχνά σκέφτομαι τα ίδια, αλλά πριν που ήμουν στο Ηρώδειο καθώς άκουγα την Αλεξίου να τραγουδάει και κοιτούσα γύρω μου, είδα για άλλη μια φορά πόσο όμορφος είναι ο κόσμος. Είναι, αλλά κάνουμε ό,τι περνά από το χέρι μας για χάσουμε την υπεροχή του..

    καλό βράδυ :) (και ωραίο τραγούδι)

    ReplyDelete
  4. http://www.youtube.com/watch?v=5q9H2cd36RU
    πόσο δίκιο εχεις.. καλώς σε βρήκα κ εγώ.

    ReplyDelete
  5. Θα ήθελα να γράφω σαν εσένα..
    Είναι από τα πιο υπέροχά σου.
    Σε φιλώ Blur :)

    ReplyDelete