July 17, 2013

Βόλτες στο ψυγείο.

Τα βιβλία μου ποτέ δεν τα πρόσεχα. Δεν ήταν ότι δεν τα αγαπούσα, το αντίθετο μάλιστα. Αυτό όμως, δεν αλλάζει το γεγονός πως ήταν ένα χάος. Ενδόμυχα βέβαια, ίσως να ήξερα το γιατί. Ασυνείδητα μπορεί αυτή να ήταν η αιτία που τα παίδευα. Για να μου μοιάζουν.

Πάντα ταλαιπωρημένα και κουρασμένα. Γεμάτα λεκέδες. Αίμα, φυσικός χυμός πορτοκάλι (για την αναπλήρωση αυτού), στάχτες, κάπου ίσως, ακόμα και καψίματα. Καφές στα πανεπιστημιακά, (απαραίτητος αν και τον συχαινόμουν, ύστερα ανακάλυψα τα ενεργειακά ποτά και βρήκα την υγειά μου), πολλών λογιών φρούτα και τσαλακώματα. Καρπούζι, πεπόνι, αχλάδι, φράουλες, κεράσια, μάνγκο, ακτινίδια, ανανά, γάλα με νέσκουικ. Παρόλαυτα τα βιβλία μου έχουν γεύση αλμυρή. Από τις αλατισμένες σταγόνες, άλλοτε της θάλασσας, άλλοτε απ' αυτές που ξέφευγαν άθελα, από τα μάτια μου. Τα βιβλία, μου έδιναν την ψευδαίσθηση ότι δεν είμαι μόνη. Με τα βιβλία μου γινόμουν ένα. Κοιμόμουν μαζί τους, ξυπνούσα μαζί τους, τα έπαιρνα αγκαλιά, τους χάριζα το άρωμά μου, μου χάριζαν το δικό τους, σχεδόν δεν μας ξεχώριζες. Οι απαλές υπογραμμίσεις με μολύβι, δεν ήταν κάτι που μου άρεσε, αλλά ήταν αναπόφευκτο. Όταν δεν ήταν εύκαιρο, ακόμα και με στυλό. Βιβλίο που δεν υπογραμμίζεται, υποστήριζα και υποστηρίζω, είναι σαν να μην το διάβασες ποτέ. Και μουτζούρες. Πολλές μουτζούρες, σημειώσεις και ερωτήσεις που, το ήξερα καλά, δεν θα έπαιρναν ποτέ απάντηση.

Τις νύχτες, τα καλοκαίρια, πάντα ταξιδεύω. Θα 'ναι δε θα 'ναι 30 μέτρα απόσταση. Από την πίσω αυλή, στο ψυγείο και τούμπαλιν. Γεμίζω το μπλε μπωλάκι μου με φρούτα και ξαναγυρνάω σκεπασμένη με το σεντόνι μου, να δω αν αποφάσισε επιτέλους η Σοφία να παίξει σωστά την Μπλανς, αν η Ρόντα σταματήσει να χτίζει τη ζωή της με βάση το φόβο, αν οι "τρεις άδειες καρέκλες" βρουν ποτέ κάποιον να ξεκουράσουν, αν θα σταματήσω να δακρύζω με τα χειρόγραφα του φθινοπώρου, που έκλεψα προχθές από τη βιβλιοθήκη σου, ή αν οι ιστορίες του Μπρεχτ βρουν κάποτε νόημα στο μυαλό μου. Τις νύχτες, τα καλοκαίρια, ταξιδεύω. Μπορείς να το ονομάσεις βόλτες ως το ψυγείο. Εγώ θα σου πω ότι γυρνάω τον κόσμο ολάκερο.

* δεν υφίσταται καλοκαίρι, δίχως βιβλίο *

6 comments:

  1. "Βιβλίο που δεν υπογραμμίζεται, υποστήριζα και υποστηρίζω, είναι σαν να μην το διάβασες ποτέ"...Απολύτως συμφωνώ...Και με όσα γράφεις. Εξαιρετικό ταξίδι πάντοτε ένα βιβλίο...Καλές αναγνώσεις
    *η φωτό δική σου? Πολύ καλή...

    ReplyDelete
  2. Καλοκαιρινές διακοπές χωρίς βιβλία δεν είναι διακοπές. Ωραίο post ..
    Οι Τρεις Άδειες Καρέκλες κάτι μου θυμίζουν.. Τις είχα γράψει στις ενδοσχολικές του Λυκείου !!!

    ReplyDelete
  3. το τέλος είναι υπέροχο.
    Θαυμάσια συντροφιά το βιβλίο!

    ReplyDelete
  4. αυτο με τα βιβλια αλλο πραμα, αμα δεν τσαλακωθει, δεν χυθει λιγος καφες επανω , δεν σκιστει.. θεωρω οτι δεν εχει χαρακτηρα...
    πανεμορφη αναρτηση..
    Σε φιλω..

    ReplyDelete
  5. Κι εγώ λατρεύω τα βιβλία και συμφωνώ πως διακοπές χωρίς βιβλία δεν υφίστανται! Αλλά θα διαφωνήσω με την υπογράμμιση και τα 'σημάδια'. Εγώ τα βιβλία μου τα θέλω πεντακάθαρα, σαν να τα θεωρώ ιερά ένα πράγμα, ούτε τη σελίδα δε θα τσακίσω, αλλά θα χρησιμοποιήσω σελιδοδείκτη για να καταλάβεις! Θέλω όσα χρόνια κι αν περάσουν, εγώ να τα διατηρώ σαν καινούρια!
    Καλό απόγευμα!

    ReplyDelete
  6. "Βιβλίο που δεν υπογραμμίζεται, υποστήριζα και υποστηρίζω, είναι σαν να μην το διάβασες ποτέ"...
    ΠΟΣΟ ΔΙΚΙΟ ΕΧΕΙΣ?!
    ΕΧΩ ΚΑΝΕΙ ΑΠΕΙΡΕΣ ΦΟΡΕΣ ΑΥΤΗ ΤΗ ΚΟΥΒΕΝΤΑ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΘΕΜΑ.
    ΔΩΣΤΕ ΖΩΗ ΣΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ, ΔΩΣΤΕ ΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΑΣ, ΑΥΦΗΣΤΕ ΤΑ ΝΑ ΣΑΣ ΜΑΘΟΥΝ ΛΙΓΟ.
    ΞΑΝΑΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΛΙΓΑ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΚΑΝΤΕ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΜΟΥΤΖΟΥΡΕΣ, ΥΠΟΓΡΑΜΜΙΣΤΕ ΚΙ ΑΛΛΟ ΚΑΙ ΘΑ ΔΕΙΤΕ ΠΩΣ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΘΑ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΤΕ ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ ΑΠΟ ΤΗ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΑΤΕ.
    ΙΣΩΣ ΕΠΕΙΔΗ ΜΕΓΑΛΩΝΟΥΜΕ!
    ΦΙΛΙΑ,
    ΓΙΑΝΝΑ.

    ReplyDelete