November 17, 2012

Βράδια με κεφαλαίο Β.

Είναι στιγμές που θα μείνουν για πάντα χαραγμένες στη μνήμη σου, θα στιγματίσουν τη ζωή σου, θα σημαδέψουν το είναι σου. Είναι μέρες που θα σου μείνουν αξέχαστες. Μέρες με τους ανθρώπους σου ή και όχι απαραίτητα, μέρες που τα βλέφαρά σου δεν κλείνουν από την κούραση, με γέλια μέχρι δακρύων, μέρες που είναι όμορφες. Έτσι χωρίς προσπάθεια. Είναι βράδια που δεν έχουν προηγούμενο. Βράδια που νιώθεις να έζησες όσα δεν είχες ζήσεις μέχρι τώρα, βράδια γεμάτα. Βράδια σπάνια. Μετρημένα. Είναι Τα Bράδια.

Δεν αυτά τα ανιαρά του ενός ποτού και σπίτι. Σ'αυτά τα βράδια το ένα ποτό δεν σου φτάνει. Όχι γιατί δεν έκανες κεφάλι, αλλά γιατί θες να μείνεις λίγο ακόμα ξύπνιος. Να ζήσεις λίγο ακόμα τη νύχτα. Να θολώσεις, να χαθείς, να μιλήσεις, να γελάσεις, να κλάψεις, να θυμηθείς, να ξεχάσεις. Είναι βράδια γεμάτα. Φώτα, φωνές, θορύβους, ψιθύρους, ποτά, καπνούς, ματιές, αγγίγματα. Είναι βράδια με μουσικές να βουίζουν στ' αυτιά σου, βράδια που το σώμα σου θέλει να δοθεί κι όχι να αγαπηθεί. Βράδια που χορεύεις με αγνώστους, που περιέχουν λίγη χλιδή και λίγη αλητεία. Βράδια σε μαγαζιά που σου βάζουν νερό μόλις πάει στη μέση το ποτήρι, και σ'αυτά τα επόμενα τα underground, με μπάφους και τύπους που δεν είναι του στυλ σου. Βράδια που θυμίζουν Νέα Υόρκη και Μανχάταν. Βράδια που νιώθεις να ζεις.

-Πάμε να μεθύσουμε! Θέλω να μεθύσω απόψε!
-Θα σε μεθύσω λοιπόν! Θα σου κάνω το καλύτερο αποχαιρετιστήριο.

.....
 
-Τι θα πιούμε; 
-Τι θα πιούμε;
-Ας πιούμε!
-Ας πιούμε!
-Ναργιλές;
-Ναργιλές!
-Γεύση κεράσι;
-Γεύση κεράσι!
(Μπίνγκο!)

Κάπως έτσι συνεννοείσαι με τον άλλον όταν ζεις ένα από αυτά Τα Βράδια. Δε μπορείς να βαρεθείς, να κουραστείς, να νυστάξεις. Αυτά δεν έχουν θέση στα βράδια αυτά. Αυτά τα βράδια τα έχουν όλα. Και το πιο σημαντικό από όλα είναι πως είναι σπάνια, διαφορετικά. Και η ομορφιά βρίσκεται συνήθως στη διαφορετικότητα. Κι ύστερα νιώθεις πως απέκτησες κάτι εκείνο το βράδυ. Ίσως κάτι αόριστο, ίσως κάτι απτό. Ίσως έναν άνθρωπο. Ίσως μια ιδέα. Ίσως τον εαυτό σου. Κι ύστερα χαμογελάς. Και μπορείς να γράψεις στο ημερολόγιό σου +1.

"Πώς σε μια βραδιά ένας άγνωστος ξένος γίνεται ό,τι πιο δικό σου έχεις;"

7 comments:

  1. Μοναδικές αυτές οι στιγμές πράγματι. Δυνατές και αναλλοίωτες στο χρόνο. Και με έναν άγνωστο η ψυχή λευθερώνεται αλλιώς. Λειτουργεί με άλλους νόμους, μυστήριους

    ReplyDelete
  2. Όντως υπάρχουν τέτοια ωραία βράδια.
    Πολύ ζωντανό και ωραίο κείμενακι.:)

    ReplyDelete
  3. Ακριβώς όπως τα είπες. Η φράση στο τέλος, τα είπε όλα. Αλλά δυστυχώς όσο ξαφνικά μπαίνει ένας "ξένος" στη ζωή σου, άλλο τόσο ξαφνκά μπορεί να "φύγει"...
    Καλώς σε ξανα-βρήκα και καλό σου βράδυ.

    ReplyDelete
  4. Είναι ότι ακριβώς νιώθω.
    Πόσο τέλειο κείμενο.
    Καληνύχτα!

    ReplyDelete
  5. τα κείμενα σου με ταξιδεύουνε.Είτε στο μακρινό παρελθόν είτε στο κοντίνο, καμιά φορά και στο μέλλον.Πάντα όμως ταξιδεύω! μην το χάσεις αυτό:)

    αυτά τα βράδυα είναι τα αγαπημένα και τώρα διάβασα και το κείμενο Nuvole Bianche, το λάτρεψα!!

    καλό σου βράδυ

    ReplyDelete
  6. αυτά τα μαγικά βράδια...!
    ΥΠΕΡΟΧΟ!

    ReplyDelete