May 29, 2012

Σύννεφα.

Πάρε ένα αεροπλάνο. Ταξίδεψε μακρυά. Όσο πιο μακρυά μπορείς. Άλλαξε παραστάσεις. Βγες από τον μικρόκοσμό σου. Δες τον κόσμο. Τον κόσμο ολόκληρο! Κόσμος δεν είναι το σπίτι σου, οι άνθρωποί σου, η σχολή σου, η δουλειά σου, η μίζερη πόλη σου. Κόσμος δεν είναι τα ηλίθια προβλήματά σου. Κόσμος δεν είσαι εσύ, αυτός, αυτή. Κόσμος είναι όσα δεν έχεις δει. Και όσα δεν έχεις γνωρίσει. Κόσμος είναι ότι δεν ανακάλυψες ακόμα. Και είναι εκεί να σε περιμένει.

Δες τα σύννεφα. Όπως ακριβώς είναι. Δες τα χωρίς προκατάλειψη. Τα σύννεφα δεν είναι εχθρός σου. Μόνο που πρέπει να τα δεις από ψηλά. Πρέπει να νιώσεις δίπλα τους. Να τα αγγίξεις. Να τα αισθανθείς. Τα σύννεφα μέσα από ένα αεροπλάνο φαντάζουν όμορφα. Τα σύννεφα δεν πρέπει να τα κοιτάξεις από κάτω. Δεν πρέπει να τα αφήσεις να κρύψουν τον ήλιο σου. Τα σύννεφα είναι όμορφα και έχουν πολλά να σου πουν. Φτάνει μονάχα να θέλεις να τα ακούσεις. Κοίταξέ τα προσεκτικά. Δες τις αχτίδες ανάμεσα τους. Κρύβονται πολλές φορές. Αλλά είναι εκεί. Πάντα εκεί και περιμένουν να το θελήσεις για να βγουν.

Πάρε έστω ένα τρένο. Το πρώτο τρένο που θα βρεις όταν φτάσεις στο σταθμό. Πήγαινε στη διπλανή πόλη από τη δική σου. Βάλε στη τσάντα σου ένα βιβλίο και στα αυτιά σου τη μουσική που αγαπάς. Απόλαυσε τη διαδρομή. Βγες έξω. Πήγαινε στη θάλασσα. Η θάλασσα πάντα βοηθά, δεν το ξέρεις; Παρατήρησε τους ανθρώπους. Προσεκτικά. Δες τα πρόσωπά τους. Προσπάθησε να φανταστείς τις ζωές τους. Ίσως μοιάζουν με τη δική σου. Ίσως όχι. Ξάπλωσε στον ήλιο. Νιώσε τον να καίει το πρόσωπό σου. Δες ξανά τα σύννεφα. Δεν είναι ακόμα πιο όμορφα τώρα; Κοίταξέ τα. Δες σ' αυτά, ότι θέλεις να δεις. Φτιάξε πολιτείες ολόκληρες και ιστορίες και παραμύθια.

Όχι. Δε θες κανέναν μαζί σου. Στα ταξίδια -στο 'χω ξαναπεί- πρέπει να είσαι μόνος. Τα σημαντικά ταξίδια δεν τα κάνεις με παρέα. Άλλωστε ποιός σου είπε ότι αν είχες παρέα θα έβλεπε όλα αυτά που εσύ βλέπεις; Ποιός σου είπε ότι θα μπορούσε να καταλάβει γιατί σ'αρέσει ο ήλιος; Γιατί βρέχεις τα πόδια σου στη θάλασσα; Γιατί χορεύεις στη μέση του δρόμου; Γιατί τρέχεις και φωνάζεις σαν παιδί; Γιατί έχεις ανάγκη το "χεράκι-χεράκι"; Ποιός σου είπε ότι αν είχες παρέα θα έβλεπε ότι εκείνο το σύννεφο είναι διαφορετικό από τα άλλα; (Όχι αγάπη μου, δεν είναι όλα τα σύννεφα ίδια.) Κι αν η παρέα σου δεν μπορεί να δει όσα εσύ μπορείς, τι να την κάνεις; Δεν ανήκει στον κόσμο σου.
[δε με υπολόγισες καλά.
όφειλες ξέρεις]
και (έτσι ξαφνικά, μέσα από τα σύννεφα)

1 comment:

  1. Οι 'παρέες' είναι σαν τα σύννεφα, δεν είναι όλες ίδιες ;)
    Αν σου προκύψει η 'διαφορετική' τότε κάθε μέρα θα είναι κι ένα ταξίδι.
    Μέχρι τότε... έχουμε το καλοκαίρι.

    Καλησπέρα από τον 'τυχαίο' σου αναγνώστη :)

    ReplyDelete