February 12, 2012

Μεγάλωσα.

Μεγάλωσα.
Στο τέρας της πόλης.
Ήπια φόβο πολύ, ήπια μόλυνση, ήπια ψέματα.
Κατάπια λόγια λιπαρά.
Ξεγλίστρησα από τον πόθο μου να μάθω.
Κορόιδεψα την δίψα μου να δω... Γιατί είμαι εδώ...;
Μεγάλωσα.
Με αισθήματα χημείας, με στυλ δοσοληψίας.
Με βλέμματα συμπάθειας.
Και άσκοπης προσπάθειας να είμαστε καλοί.
Εμείς; Άλλο εμείς, άλλοι εμείς.
Πάντα γι΄άλλα μιλάμε. Πάντα γι' άλλους μιλάμε.

Μεγάλωσα.
Τέρας της οικογένειας.
Ανούσιας ευγένειας, με ψευτουποταγή.
Ηθοποιός - παιδί στο ρόλο του μεγάλου.
Δεν σου μιλώ για βία, μιλάω για βιασμό.
Να ζεις την εφηβεία σημαίνει πόλεμο.
Με μια εφηβεία λάσπη, στο σιχαμένο άστυ.
Ενήλικας, μετά νευρωτικός.

Μεγάλωσα.
Σύνδεση otenet.
Γλυκά απ'το Pallete.
Μετά στα Silhouette.
Σκεπάζουμε τους πόνους με φαΐ.
Τα όνειρα σε σύνθλιψη, αργότερα η κατάθλιψη.
Φρικιό του Εγώ με τσαμπουκά ναυαγό.
Πάμε γι' άλλα.
Βάλτο στα πόδια - πονάει πολύ.
Σε φτύνω, σε φιλώ - δεν σε πάω, μα σ' αγαπώ.
Παράνοια - διάνοια - επιφάνεια.
Στεριά, πιάσαμε στεριά, πιάσαμε στεριά.
Δάκρυα... Καυτά μου δάκρυα.
Ο πόνος μαλακώνει.
Δάκρυα... Καλά μου δάκρυα -βιολογικός καθαρισμός

Μεγάλωσα.
Αγάπη πριν το Άλφα.
Και κάτω απ' το μηδέν το υποσυνείδητό μου.
Το χώμα του λασπώνει.
Τους σάπιους μου καρπούς ανακυκλώνει.
Μεγάλωσα.
Μα το παιδάκι κλαίει.
Δεν ξέρει γιατί φταίει. Δεν έχει πού να πάει.
Τα νύχια του μασάει και βρέχει τα σεντόνια.
Αποσυρμένο χρόνια στης φάτνης του τα βάθη.
''Kαλά να πάθει - Καλά να πάθει - Καλά να πάθει''
Η μάνα του φωνάζει.
Του δίνει γάλα, το μαλώνει.
Έτσι πια θα το μεγαλώνει.

Μεγάλωσα θα πει να κάνεις το παπί.
Να ζεις την απουσία.
Να γίνεις εξουσία.
Να μάθεις να γελάς.
Και να παραφυλάς.
Να παίρνεις αποφάσεις.
Να απαγορεύεται να χάσεις.
Μεγάλωσα σημαίνει
Να ζεις μ' αυτό που σ' αρρωσταίνει.
Να χτίζεις κι άλλα κεραμίδια.
Να βγάζεις τόνους τα σκουπίδια.
Να ρίχνεις σ' άλλους τ' άδικα.
Να βλέπεις πρωινάδικα.
Να ακούς πιστά τις αναλύσεις.
Να αιμοδιψάς για τις ειδήσεις.
Να λες και yes να λες και no.
Να συνηθίζεις τα πορνό.
Να πολεμάς στον καναπέ.
Να μην μπορείς χωρίς φραπέ.

Μεγάλωσα θα πει.
Να' ρχεται η ανατροπή.
Οι καιροί να στη φέρνουν.
Τα μυαλά σου να γδέρνουν.
Να ζητάς να κουρνιάσεις.
Και να βρίσκεις οάσεις.
Στις ψυχώσεις των άλλων
Που έχουνε για περιβάλλον
Ίδιες φάτσες με σένα
Γόνατα λυγισμένα.
Όνειρα ξεχασμένα.

Πάντα γι' άλλους μιλάμε. Έτσι δεν πονάμε. Έτσι ξεχνάμε.*

3 comments: